Hoş geldiniz Sayın Hayri ÇATALKAYA,
-Hoşbulduk sağolun.
Nasılsınız?
-Teşekkür ederim iyiyim ya siz? Bizde iyiyiz diyerek röportajımıza başlıyoruz.
Sizi Kısaca Tanıyacak Olursak..
--Selamın aleyküm. Öncelikle tüm hemşerilerimin mübarek kurban bayramını ve gelecek yeni yılının hayırlara vesile olmasını dilerim... Bu çalısmada emeği geçen herkese ve arkadaşım Zeynettin'e teşekkürlerimi sunarım. 1968 Yılında dört kardeşin sonuncusu olarak Yuva köyünde doğmuşum.Tekne kazıyıntısıyım yani (Gülüyor) Çocukluğum hep orada geçti oldukça yaramaz ve afacan bir çocuk sayılırdım.Bir keresinde Kadirgilin Şakir ile kardeşi Celal gelin arabasının önünü halatla kesmişlerdi bende onları takip ediyordum, paraları ben alıp kaçtım ve evin tavanına sakalandım,onlar 3 gün kapıyı taşladılar bende 3 gün orada kalmıştım bunu hiç unutmam şimdi aklıma geldikçe gülüyorum. -- İlkokulu burada okudum tam 5 yıl ne demek, o zaman beşinci sınıfı bitir hemen çalışmaya git, bizim köyde hep böyleydi. Benimde böyle oldu. Ankara kaçıyormuş gibi, köyde bir Şemsettin'in minibüs vardı bende onunla 1977'nin bir arife günü yağmurlu bir hava Ankara'ya indim ama bu da ne böyle bir yer görmedim,koca koca binalar insan seli... Bizim oralar böyle değildi, birden ürperdim ama zaman herşeyin ilacı bende bu çarkın bir dişlisi oldum gitti. Benim için yepyeni bir dünyaydı burası. Büyüklerim pastacıydı,biz de bu vesile ile pastacı olduk.
ZOR GÜNLERİN OLDU MU?
--Olmaz mı? Bir sürü var ama beni en çok etkileyen, babamın vefatı olmuştur. Rahmeli Hasan Abi iş yerime gelmişti, günlerden pazardı, Flamingo pastanesinde çalışıyordum, acele köye gitik abimle beraber,o güne dek bir çok kişinin babası ölmüştü ama ne bileyim nasıl olduğunu işte o gün çok iyi anlamıştım, bir gün benim başıma geleceğini hiç düşünmemiştim, tarifi mümkün olmayan bir acı, o günleri hatırlamak çok zor. Birde askerlik günleri,evliydim ve birde çocuğum vardı.
ANKARA'DAKİ YAŞAMDAN BAHSET BİRAZ ÖNCELERİ ŞİMDİKİ VE GELECEKTi UMUTLAR İÇİN?
--Önceleri İsmetpaşa denen mezberelik yer vardı, iş bitiminde alelacele orada bitiverirdik çünkü herkes oraya giderdi, biz de oradan kendimizi alamazdık ama şimdi bitti orası belki de iyi oldu, bence gençliğin rezil olmasına sebebiyet veriyordu. Biz bu geleneği devam ettirmedik hamdolsun şimdilerde işten eve, evden işe ve ailemize biraz zaman ayırır olduk, kesinlikle böyle daha iyi. Gelecek içinse öncelikle herşey ailemin mutluğu ve sağlığı için, gelecekte ise çoçuklarımla pastacılık mesleğini devam ettirmek yani pastane açmak hedefim var, Allah nasip ederse.
Kısmen Ankara'da yaşam İstanbul'daki kadar zor değil diye düşünüyorum.
ANKARA'DAKİ SOSYAL FALİYETLER NASIL?
--Her belediye kendi çapında gençlere elinden gelen desteği sağlıyor, günden güne gelişen ve hala gelişmekte olan bir Ankara var, benim bakış açım bu.
ANKARADAKİ DERNEK FALİYETLERİNDEN BAHSEDER MİSİN?
--Dernek faliyetleri aynen sürüyor, aidatlar cenazeler için toplanıyor, bir de bu cenaze durumunda köye araba kalkması çok güzel birşey, her köyde yok bu, Birde askerden gelen herkes derneğe üye oluyor istese de,istemese de.
SİTEMİZDEN NASIL HABERİN OLDU?
---Akşam eve geldim büyük oğlum Ali bana müjdeli bir haber verdi, baba Zeynettin Abi internete köy sitesi kurmuş dedi, ayaklarımı bile yıkamadan bilgisayarın başına geçtim, bayağı heyecanlandım ve çok sevindim, ellerine sağlık, arkadaşım bu işleri yapar dedim içimden.
DERNEĞİMİZ HAKKINDA NELER DÜŞÜNÜYORSUN?
---Çok iyi faaliyetleri olduğunu biliyorum ve devamını diliyorum, tabi dileklerim Ankara derneği içinde geçerli.
SON OLARAK SÖYLEMEK İSTEDİĞİN BİR ŞEY VARMI?
---Başlarken de söylediğim gibi bütün köylülerimin, beni tanıyan, tanımayan herkesin kurban bayramını ve yeni yılını en kalbi duygularla kutlarım. Herkese benden kucak dolusu selamlar ayrıca bana bu fırsatı verdiği için kadim dostum,canım kardeşim Zeynettin Bey'e de kucak dolusu selamlar ve saygılar ALLAH'a emanet olun, sağlıcakla kalın.
Biz de Sayın Hayri ÇATALKAYA'ya yönetim adına canı gönülden saygı ve selamlarımızı sunuyoruz......
20.12.2006 ANKARA